Zażalenie na postanowienie o tymczasowym aresztowaniu

Prawo

karne

Kategoria

zażalenie

Klucze

art. 258 k.p.k., art. 259 k.p.k., naruszenie przepisów, obrazanie postępowania, prognoza kary, sąd okręgowy, tymczasowe aresztowanie, uchylenie aresztu, zażalenie

Dokument „Zażalenie na postanowienie o tymczasowym aresztowaniu” służy do zgłaszania sprzeciwu wobec decyzji sądu dotyczącej tymczasowego pozbawienia wolności. W dokumencie przedstawia się argumenty i dowody mające na celu udowodnienie niewłaściwości podjętej decyzji oraz prośbę o jej zmianę. Zażalenie jest istotnym środkiem obrony osoby zatrzymanej, umożliwiającym skuteczną interwencję w proces sądowy.

Jan Kowalski                                                                       ul. Kwiatowa 12, 34-567 Kwiatowe, dnia 15.03.2024 r.

adwokat

Kancelaria Adwokacka "Lex"

ul. Słoneczna 23, 00-123 Warszawa

tel. 555-123-456

obrońca Jan Kowalski

Sąd Okręgowy

w Warszawie

za pośrednictwem

Sądu Rejonowego

w Krakowie

Wydział I Karny

Sygn. akt II K 123/24

ZAŻALENIE

na postanowienie o tymczasowym aresztowaniu

    Na podstawie art. 252 § 1 k.p.k. zaskarżam postanowienie Sądu Rejonowego w Krakowie z dnia 10.03.2024 r. o zastosowaniu tymczasowego aresztowania w stosunku do Adama Nowakowskiego, podejrzanego o czyny określone w art. 276 oraz art. 300 § 1 k.k.

    Na podstawie art. 427 § 2 oraz art. 438 pkt 2 k.p.k. zaskarżonemu postanowieniu zarzucam obrazę przepisów postępowania polegającą na nierozważeniu w toku podejmowania decyzji o zastosowaniu i wyborze środka zapobiegawczego kwestii związanych z prognozowanym sądowym wymiarem kary za przestępstwa zarzucane podejrzanemu i co za tym idzie pominięciem określonego w art. 259 § 2 k.p.k. zakazu stosowania tymczasowego aresztowania w sytuacji, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przypuszczać, iż sąd orzeknie w stosunku do podejrzanego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, które to uchybienie proceduralne miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia

    Na podstawie art. 427 § 1 i 437 § 2 k.p.k. wnoszę o uchylenie tymczasowego aresztowania zastosowanego w stosunku do Adama Nowakowskiego.

UZASADNIENIE

    Postanowieniem z dnia 10.03.2024 r. Sąd Rejonowy w Krakowie zastosował na wniosek Prokuratury Rejonowej w Krakowie tymczasowe aresztowanie w stosunku do Adama Nowakowskiego, podejrzanego o dokonanie czynów określonych w art. 276 oraz art. 300 § 1 k.k.

    Podstawą zastosowania tymczasowego aresztowania była określona w art. 258 § 1 k.p.k. obawa matactwa mająca swoje uzasadnienie w potwierdzonym w zeznaniach kilku świadków fakcie ukrywania i niszczenia przez podejrzanego istotnych z punktu widzenia postępowania dokumentów oraz próbach przekupywania przez Adama Nowakowskiego świadków.

    Nie kwestionując wniosku Sądu Rejonowego dotyczącego obawy matactwa ze strony podejrzanego oraz celowości zastosowania wobec niego środka zapobiegawczego trudno jednak uznać za zasadne zastosowanie wobec podejrzanego środka tak surowego jakim jest tymczasowe aresztowanie.

    Bezspornym jest, iż tymczasowe aresztowanie jest środkiem, który winien znaleźć zastosowanie wyłącznie w tych wyjątkowych sytuacjach, w których zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego za pomocą innych środków nie jest możliwe. Takie wskazanie wynika jasno z przepisów k.p.k. określających ograniczenie stosowania i czasu trwania tymczasowego aresztowania. Jednym z owych ograniczeń jest wynikający z art. 259 § 2 k.p.k. zakaz stosowania tego środka w sytuacji, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do sprawcy karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszenie jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.

    Zdaniem skarżącego Sąd Rejonowy w trakcie podejmowania decyzji w przedmiocie zastosowania w stosunku do Adama Nowakowskiego tymczasowego aresztowania nie rozważył dostatecznie wnikliwie kwestii dotyczących prognozowanego sądowego wymiaru kary w wypadku, gdyby został on skazany za zarzucane mu czyny. Konsekwencją tego uchybienia było pominięcie określonego w art. 259 § 2 k.p.k. zakazu stosowania tymczasowego aresztowania. Można bowiem, biorąc pod uwagę, iż przestępstwa zarzucane podejrzanemu zagrożone są w ustawie karami pozbawienia wolności w wymiarze od 1 miesiąca do lat 3 oraz uwzględniając fakt poprzedniej niekaralności podejrzanego i doskonałą opinię z Zakładu Pracy "XYZ", zasadnie prognozować, iż w razie uznania Adama Nowakowskiego za winnego zarzucanych mu czynów i wymierzenia mu kary pozbawienia wolności wykonanie tejże kary zostanie warunkowo zawieszone.

    Jeżeli przedstawiona przez obronę prognoza jest trafna, to tym samym błędem było zastosowanie przez sąd pierwszej instancji tymczasowego aresztowania. Postanowienie o zastosowaniu tego środka wobec Adama Nowakowskiego wydane więc zostało z obrazą przepisów postępowania, a zatem winno zostać niezwłocznie uchylone.

Jan Kowalski

adwokat

Podsumowując, „Zażalenie na postanowienie o tymczasowym aresztowaniu” jest ważnym dokumentem służącym ochronie praw jednostki wobec decyzji sądu. Poprzez zgłoszenie sprzeciwu i przedstawienie argumentów można skutecznie wpłynąć na zmianę decyzji dotyczącej tymczasowego aresztowania.